De ACHL-atleten Maarten Verbiest, Tom Van Rooy, Thomas Thys en Brian Van den Bossche hadden op de 4×800m een dubbel doel: winnen en het clubrecord breken. Maarten, Tom, Thomas en Brian liepen dan ook allen van bij de start voor wat ze waard waren en bouwden een enorme voorsprong uit op een verzwakt ACBR. Ze finishten in 7′35″26, een verpulvering van het vorige clubrecord met 7 seconden. Ze liepen gemiddeld sneller dan 1′54″, een dik verdiende gouden medaille dus.

Het viertal in actie! (Klik op de foto voor een grotere versie.)

De avond begon met de 4×100m mannen. Het werd een stevige strijd tussen de Fransen en de Italianen. Martial Mbandjock maakte het af voor de Fransen door in de laatste meters over Maurizio Checcucci te gaan. Na 2 keer brons is de derde medaille een gouden voor Mbandjock. De zoveelste gouden medaille voor het Franse team in ‘the winning mood‘.

Drie keer goud ook voor Christophe Lemaître. Hij is dé figuur van dit kampioenschap.

Daarna was het de beurt aan de dames voor de 4×100m, met het Belgische team in baan 1. (Een moeilijke baan voor de atletes, moeilijk ook om te fotograferen vanaf de buitenkant.) De Belgische ploeg bleef dezelfde als gisteren in de reeksen, de laatste aflossing dus tussen Elodie Ouedraogo en Frauke Penen.

Maar het liep fout. Op de foto: de stok valt achter het been van Frauke.

Ontgoocheling, natuurlijk, en steun zoeken bij elkaar. ‘Sport is emotie‘.

Oekraïne won de wedstrijd en de Fransen pakten weer een medaille, een zilveren. Voor Véronique Mang de tweede zilveren. Voor Myriam Soumaré de derde medaille, van elke kleur één.

Op de 3000m steeple kregen we een Franse demonstratie van Mahiedine Mekhissi en Europees recordhouder Bob Tahri. Samen liepen ze weg van hun tegenstanders en het was Mekhissi die in een lange spurt Europees kampioen werd.

Voor de bronzen medaille was er een strijd tussen de Spanjaard José Luis Blanco en de Moldaviër Ion Luchianov. Thuisloper Blanco haalde het, ook in een lange spurt.

De 5000m voor vrouwen werd een duel Turkije - Portugal. In de laatste kilometer bleven nog vier vrouwen in strijd voor drie medailles. De Turkse Alemitu Bekele bleek de sterkste, voor haar landgenote, Europees kampioene van de 10 km, Elvan Abeylegesse. De Portugese Sara Moreira haalde brons, voor haar landgenote Jessica Augusto.

Het laatste individuele loopnummer van de avond was de 1500m voor vrouwen. Het werd net als bij de mannen een spetterende wedstrijd met Spanje als winnaar. De Russische Anna Alminova leidde de eerste drie ronden in een gestrekt tempo.

Er volgde een spektakulaire sprint met ook twee Spaanse atletes in de hoofdrol. De Franse Hind Dehiba leek het eerst te gaan halen maar op het laatste moment werd ze voorbijgegaan door Nuria Fernandez. Natalia Rodriguez werd 3de. Spanje behaalde zijn 2de gouden medaille. Het publiek werd gek.

Ondertussen liepen ook enkele kampnummers op hun einde. Het discuswerpen en het verspringen bij de mannen. Ik volgde natuurlijk het hoogspringen bij de vrouwen dat aan de overkant van het stadion gehouden werd. Tia Hellebaut ging telkens bij haar 2de poging over 1m92 en 1m95. Bij haar 3de poging sprong ze over 1m97, een seizoensbeste prestatie, die haar de 5de plaats opleverde. Schitterend toch bij haar come-back. Voor de medailles ging het hoger dan 2m met Blanca Vlasic als winnares en toch wel wat verrassend Emma Green als 2de.

Enkel de 4 x 400m aflossingen bij de vrouwen en de mannen moesten dan nog worden gelopen. Bij de vrouwen was er een verpletterend overwicht van deze 4 Russische dames.

En dan keek ik met spanning uit naar de heren, met het Belgische team in een favorietenrol. Arnaud Destatte mocht de eerste 400m voor zijn rekening nemen. Hij liep voor wat hij waard was. Voor zo ver ik het kon zien lagen een aantal ploegen gelijk bij de aflossing.

Europees kampioen Kevin Borlée kreeg het stokje en ging een aantal lopers voorbij. Toch bleef alles heel kort bij elkaar en was het knokken voor elke cm.

Na de wissel met Cédric Van Branteghem waren het verrassend de Italianen die aan kop liepen. Cedric ging mee in het spoor maar alles bleef nog mogelijk. De Polen, de Russen en de Britten waren vlakbij.

Slotloper Jonathan Borlée kon naar de leiding oprukken.

In de laatste prangende meters kwamen de Rus Vladimir Krasnov en de Brit Martyn Rooney nog voorbij. Ook de Duitsers kwamen nog opzetten, maar Jonathan kon de 3de plaats behouden. Brons dus.

Met de Belgische ereronde van de bronzen 4 x 400m jongens eindigden de Europese kampioenschappen atletiek in Barcelona.

Na de twee kleine rondjes was het wachten tot aan het einde van de eerste grote ronde. Ik had me opgesteld net na de bevoorrading van 10km. En het was drinken en koelen …

Het parcours liep hier verder op en af de Passeig de Colom. Een schitterend decors voor een marathon, maar … warm!

Ik ging dus nog even verderop waar de atleten uit de andere richting kwamen. Eerst enkele fietsers met de aanduiding nog ‘5 min‘.

Daarna de marathon lopers, in een lang gerekte sliert, met hier en daar een gaatje tussen de verschillende groepjes.

Het viel me op dat teamgenoten vaak samen liepen, misschien hadden ze afgesproken om tegen een bepaald tempo van start te gaan. Enkele Russen, …

… Britten, …

… Portugezen, …

De Nederlanders Hugo van den Broek en Rens Dekkers liepen ook voortdurend in elkaars buurt.

Deze twee Slovenen ook.

Ook Andorra had een team in deze EK marathon.

Daarna was het weer een ronde lang wachten samen met supporters uit verschillende landen. De Zwitsers waren sterk vertegenwoordigd.

Bij de volgende doortocht waren de lopers ongeveer halverwege. De wedstrijd begon in zijn plooi te vallen. Een kleine kopgroep had zich gevormd met Röthlin, Martinez, Theuri en Safronov.

Sommige favorieten moesten lossen. Meervoudig kampioen Stefano Baldini gaf wat later op.

Deze Oostenrijkse dames (met Canon EOS 40D om de nek) supporterden voor Günther Weidlinger, maar ook hij moest de rol lossen. Hij werd uiteindelijk 18de.

Voor sommigen was het echt al te veel geweest.

Uiteindelijk won de Zwitser Viktor Röthlin met veel voorspong.

De taaie Spanjaard José Manuel Martinez werd 2de.

Enkele atleten keerden nog verrassend terug uit de achtergrond, deze Brit Lee Merrien ook, hij werd 8ste.

Rens Dekkers ging in de laatste kilometers nog over zijn teammaat Hugo van den Broek en werd als 13de eerste Nederlander. Het Nederlandse team eindigde 4de achter Spanje, Rusland en Italië.

De Belgische dames startten in de 2de reeks in baan 3. De wissels werden scherp uitgevoerd, ook die tussen Elodie Ouedraogo en Frauke Penen, net binnen de zone. Ze plaatsten zich voor de finale dankzij de beste verliezende tijd.

Geen problemen voor de Belgische 4×400m mannen. Antoine Gillet, Cédric Van Branteghem, Nils Duerinck en Kevin Borlée liepen de snelste reekstijd. Dat belooft voor morgen.

Voor de vrouwen van de 4×400m liep het minder goed. Axelle Dauwens, Elke Bogemans, Wendy Den Haeze en Lindsy Cozijns finishten als zevende in hun reeks en konden zich dus, zoals verwacht, niet plaatsen voor de finale.

Elisabeth Davin was de enige Belgische die zich had kunnen plaatsen voor de halve finales van de 100m horden. Vanavond liep ze een goede wedstrijd. Met tegenwind zette ze een degelijke chrono op de klokken: 13″15. Niet genoeg voor de finale, maar dat werd ook niet van haar verwacht.

Ondertussen waren de heren begonnen aan hun finale van het polsstokspringen. Deze Italiaan, Giuseppe Gibilisco, speelde een hoofdrol.

In de finale van de 800m zorgde favoriet Marcin Lewandowski voor de eerste gouden medaille voor Polen. Hij versloeg de Brit Michael Rimmer. Nog een Pool, Adam Kszczot, behaalde brons.

In de 200m voor vrouwen volgde toch wel een verrassing. De Russische atletes werden verwacht voor goud maar het was de Française Myriam Soumaré die in de buitenbaan de overwinning pakte. Myriam kon de vreugdetranen niet bedwingen. Sport is emotie!

Weer volgden de finales elkaar in snel tempo op. De 400m horden voor mannen was de volgende. David Greene kon zijn favorietenrol waar maken en pakte in een beste Europese jaartijd de overwinning.

Nadat ze eerder op de avond de halve finales hadden gelopen mochten de beste 100 meter horden loopsters opnieuw starten in de finale. Dezelfde rituelen voor de start: de Noorse Christina Vukicevic sluit zich even helemaal af van de buitenwereld. Ze zal 4de worden.

De Turkse Yanit Nevin zette zich nog even op het tartan en controleerde of haar spikes goed waren gebonden. Zij werd de Europese kampioene.

De laatste proef van de zevenkamp werd afgewerkt. De atletes werden voor de 800m in 2 reeksen verdeeld. Sara Aerts liep in de eerste reeks 2′15″90 (PR). Ze verzamelde in totaal 6084 punten (PR) en werd daarmee 12de. De beste zevenkampster van Europa werd de Britse Jessica Ennis voor de Oekraiense Natalya Dobrynska.

En natuurlijk liepen alle zevenkampsters samen een ereronde.

Het polsstokspingen liep ondertussen ook af. Nadat duidelijk was dat hij met 5m85 winnaar was liet Renaud Lavillenie de lat op de nieuwe Franse recordhoogte van 6m02 leggen. Vooral met zijn 2de poging was hij er kort bij.

De laatste finale van de avond was de 5000m. Tot aan de 3km werd er gewoon tempo gelopen. Maar wat dan volgde was een spetterende finale. Mo Farah moest er een hele snelle laatste kilometer uitpersen om Jesus España en Hayle Ibrahimov te lossen.

Er was echter niks aan Farah te doen en in de laatste rechte lijn zagen zijn tegenstanders enkel zijn achterkant.

De hele avond had ik ook het hinkstapspringen aan de overkant van het terrein gevolgd. Svetlana Bolshakova sprong bij haar 3de poging 14m55: een nieuw Belgisch record en goed voor een tweede Belgische medaille. Svetlana werd 3de en mocht aan het einde van een lange atletiekavond naar het podium voor de bronzen medaille. Het stadion was al bijna leeg gelopen zodat ik vrij vlot tot in de buurt kon komen.

Verrassend, ook Eline Berings kon zich niet plaatsen. Ook zij werd 4de in haar reeks. Het is niet het seizoen van Eline, maar we blijven voor haar supporteren.

Elisabeth Davin startte in de laatste reeks. Zij werd in een seizoensbeste tijd 3de. We zien haar morgen terug in de halve finales.

De zevenkampsters begonnen deze voormiddag aan hun zware taak, ook met een 100m horden. Sara Aerts was heel geconcentreerd.

In de kwalificaties van het kogelstoten ging deze spaanse kolos met veel aandacht lopen. Manuel Martinez werd laatste.

Als laatsten van de voormiddag mochten de 3000m steeple lopers het tartan op. Krijn Van Koolwijk liep in de eerste reeks lang mee met de kopgroep. In de laatste ronde moest hij wel afhaken. Hij finishte in 8′33″00 en kwam slechts een dikke seconde te kort voor een finaleplaats. In de andere reeks startte Pieter Desmet, maar door zijn blessure moest hij kort voor het einde opgeven.

Vanavond stonden er een pak finales op het programma. Maar eerst moest Olivia Borlée nog aan de bak. Zij had zich deze voormiddag als 3de in haar reeks rechtstreeks geplaatst voor de halve finale van de 200m. Daarin liep ze nog een fractie sneller, maar ze werd 6de en dat was onvoldoende voor de finale.

De eerste finale was die van de 200m mannen. Christophe Lemaître ging pas in de laatste meters over Christian Malcolm, en pakte zijn tweede gouden medaille.

Daarna was het de beurt aan de mannen van de 110m horden. Marcel Van Der Westen liep in de halve finale een seizoensbeste en mocht zo in de finale in baan 1 van start.

De favorieten voor het goud waren echter deze Andy Turner en Petr Svoboda.

Ook nog 2 reeksen 1500m voor vrouwen tussendoor. In de 2de reeks kon Lindsey De Grande zich zoals verwacht niet plaatsen voor de finale. Ze liep wel een persoonlijk record (4′10″24) en kan dus tevreden zijn over haar deelname aan het EK.

Daarna ging het Spaanse publiek voor het eerst echt uit de bol. Hun Marta Dominguez ging voor de titel op de 3000m steeple. De Russische Yuliya Zarudneva leidde echter indrukwekkend van start tot finish. Ook met een laatste krachtinspanning geraakte Dominguez niet voorbij.

Sara Aerts sloot haar eerste zevenkamp dag af met een 200m in 24″62. Dat leverde haar 922 punten op en bracht haar in de tussenstand op de 9de plaats.

En toen steeg de spanning bij de Belgen: finale van de 400m met de broers Borlée. Even verderop in de tribune ook spanning bij Antoine Gillet en Arnaud Destatte.

In een flits waren ze voorbij: Jonathan in 2de positie, Kevin pas 6de of 7de.

Maar 100m verder, op de meet, was de volgorde totaal anders: Kevin werd Europees Kampioen 400m en Jonathan viel terug tot de 7de plaats. Kevin mocht de ereronde lopen. De ontlading was groot toen zijn aflossingsmakkers hem feliciteerden vanuit de tribune. Sport is emotie!

Nog 3 finales moesten volgen. In de 400 meter horden won de Russische Natalya Antyukh op een indrukwekkende manier. Ze liep een kampioenschapsrecord (52″92) en had bijna een seconde voorsprong op de tweede.

In de 800m bepaalde de Britse Jenifer Meadows het strakke tempo, ze kwam na 59″ door. In de laatste rechte lijn werd ze voorbij gespurt door de Russische Mariya Savinova en de verrassende Nederlandse Yvonne Hak, die haar PR gevoelig scherper stelde. Nederland had een tweede zilveren medaille.

Voor het Spaanse publiek werd het laatste nummer letterlijk de climax van de avond. In de 1500m zorgde Arturo Casado voor het eerste goud voor het thuisland. Het moest een match Spanje - Groot-Brittanië worden maar de Britten kwamen er niet aan te pas. Met ook nog Manuel Olmedo op de 3de plaatse en good-old Reyes Estevez op de 4de plaats was de Spaanse triomf compleet. De Duitser Carsten Schlangen haalde zilver.

De horden bleven op de piste staan want de specialisten van de hoge horden werkten hun reeksen af. Onder hen de Spanjaard Jackson Quinonez en de Nederlander Marcel Van Der Westen, allebei door naar de halve finales.

Deze voormiddag werkten ook de heren hun kwalificaties van het polstokspringen af. Ondanks een PR van 5m50 kan deze Deen zich niet plaatsen voor de finale.

In de late namiddag brak er een onweer los boven Barcelona. Het regende nog als de eerste reeks van de 5000m voor mannen gelopen werd. Tijdens de tweede reeks stopte het met regenen en kwam de zon er weer door. De Brit Mo Farah en de Spanjaarden Sergio Sanchez en Jesus España plaatsten zich gemakkelijk voor de finale.

De piste was nog nat toen de halve finales van de 400m horden werden afgewerkt. Was het daardoor dat Michaël Bultheel niet zijn beste race liep? Ook Stef Vanhaeren en Nils Duerinck konden zich niet plaatsen voor de finale, maar zij presteerden wel op hun beste niveau.

De snelste vrouwen van Europa liepen halve finales en finale van de 100m. Europees recordhoudster Christinne Arron kon zich nog wel plaatsen voor die finale maar werd daarin pas 8ste.

De tienkampers eindigden hun tweedaagse met de 1500m. Een zeer sterke race leverde Hans Van Alphen nog 804 punten op. Hij kwam daarmee aan een totaal van 8072 punten, een PR, en hij maakte nog een sprong van de 11de naar de 5de plaats.

De fransman Romain Barras kon de Nederlander Eelco Sintnicolaas afhouden. Ze wonnen goud en zilver.

Tijdens de traditionele ereronde van alle tienkampers deed Hans een dansje met Barni.

Net als gisteren en eergisteren, tot slot nog een happy face van een medaille winnaar: Phillips Idowu won met een PR van 17m81 het hinkstapspringen.

De kwalificaties van het polstokspringen van de vrouwen werden deze voormiddag gehouden.

Er waren vanmorgen veel meer toeschouwers dan voor de ochtendsessie van gisteren. Daar had de populaire Marta Dominguez wat mee te maken. Ze liep de reeksen van de 3000m steeple en plaatste zich makkelijk voor de finale.

In de reeksen van de 800m kwamen twee jonge Belgen aan de start: Jan Van Den Broeck en Andreas Smout. Ze konden zich niet plaatsen voor de volgende ronde maar ze deden ongetwijfeld een pak ervaring op.

De drie Belgen op de 400m horden slaagden er wel in zich te plaatsen voor de halve finale. Junior Stef Vanhaeren, Nils Duerinck en Michaël Bultheel mogen donderdag nog eens aan de slag.

Vanavond wonnen de broers Borlée allebei hun halve finale van de 400m. Jonathan deed dat in een nieuw Belgisch record. Kevin moest minder diep gaan om zijn wedstrijd te winnen.

In de reeksen van de 1500m kwamen ook twee Belgen aan de start: Kristof Van Malderen en Kim Ruell. Ze streden mee voor de betere verliezende tijden maar kwamen een fractie te kort.

Nadat eerder op de avond de halve finales werden gelopen, werd de finale van de 100m het hoogtepunt van vandaag. Deze Christophe Lemaître mag zich voortaan de snelste man van Europa noemen.

Sport is emotie! Tot haar eigen verbazing wint de Letse Ineta Radevica het verspringen met een dik PR. Ze mag samen met mascotte Barni een ereronde lopen.

Vanmorgen was het al bloedheet in het stadion. De Belgen kon het niet deren want alle vier plaatsten ze zich voor de halve finale: Elodie Ouedraogo op de 400m horden, Kevin en Jonathan Borlée en deze Arnaud Destatte op de 400m vlak.

Vanavond begon ook de snelste blanke sprinter aan zijn tornooi: Christophe Lemaître. Hij maakt zich klaar voor zijn reeks:

Het Spaanse publiek laat zich voor de eerste keer massaal horen tijdens de rechtstreekse finale van de 10000m. De Brit Mo Farah vecht een duel uit met hun landgenoot Ayed Lamdassem.

Anticlimax als ook nog Chris Thompson in de laatste rechte lijn voorbij komt gestormd.

Sport is emotie! De Russische Anna Avdeyeva weet met haar vreugde geen blijf als ze brons behaalt in het kogelstoten en zo één van de eerste medaillewinnaars van het tornooi wordt. Ze kan haar emoties kwijt in de armen van haar coach.

Op de 400m bij de mannen werd de hiërarchie bepaald met het oog op een plaats in de aflossingsploeg. Bij afwezigheid van de broers Borlée werd Arnaud Destatte (links) kampioen voor Nils Duerinck (midden) en Antoine Gillet (rechts). Destatte en Duerinck lukten bovendien een PR.

De hiërarchie op de 100m bij de dames ligt al langer vast. Olivia Borlée is al enige tijd onze beste sprintster. Dat toonde ze dit weekend ook. Ze gaf Hanna Mariën en Frauke Penen het nakijken.

Op de 1500m deed Jeroen D’hoedt een laatste poging om de beloften limiet te lopen. Een Zuid-Afrikaan was bereid om tempo te maken. Zo werd het een snelle finale. D’hoedt kwam een dikke seconde tekort. Kristof Van Malderen, al geplaatst voor Barcelona, won de wedstrijd.

Polstokker Kevin Rans legde in een interview aan Sporza uit dat hij zijn strijd om het EK te halen had gestaakt.

Robbie McEwen, met opvallend elleboogverband, Alessandro Petacchi, verliest zijn groene trui aan Hushovd en Aleksandr Vinokoerov.

Robert Gesink haalt alles uit de kast op de kasseien maar verliest kostbare tijd.

Kevin De Weert geeft alles in dienst van Sylvain Chavanel, die zijn gele trui verliest aan Cancellara.

Andréas Klöden en Marcus Burghardt hadden ook al niet hun beste dagje.

Simon Gerrans draagt de duidelijke sporen van een val. Nadat hij gisteren weer viel heeft hij vandaag, op de rustdag, de Tour verlaten met een gebroken arm.

Wielrennen is een harde stiel!